در حد مورچه هم نیستیم؟!

متاسفانه بعضی از ما جوانان، از مورچه هم کم‌ همت‌تر هستیم و این باعث میشه در نزد اهل بیت علیهم‌السلام محبوب نباشیم؛

امام باقر عليه السّلام فرمود: من در باطن خود بغضی احساس‏ مى‏‌كنم با كسى كه كار و فعاليّت برايش دشوار مى‏‌نمايد، به پشت در خانه مى‏‌خوابد و مى‌‏گويد: خدايا! روزى مرا برسان. و در طلب رزق نمى‌‏رود به طور كلّى كار را كنار گذاشته و از آنچه خداوند به بشر ارزانى داشته است بهره نمى‏‌گيرد در حالى كه مورچگان از لانه خويش براى طلب روزى بيرون مى‌‏آيند.*

درسته کار کمه اما خیلی از ما برای پیدا کردن کار هیچ تلاشی نمی‌کنیم و گاهی خیلی طاقچه‌بالا می‌ذاریم!

__________________

*قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ علیه‌السلام: إِنِّي أَجِدُنِي أَمْقُتُ الرَّجُلَ‏ يَتَعَذَّرُ عَلَيْهِ الْمَكَاسِبُ فَيَسْتَلْقِي عَلَى قَفَاهُ وَ يَقُولُ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي وَ يَدَعُ أَنْ يَنْتَشِرَ فِي الْأَرْضِ وَ يَلْتَمِسَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ الذَّرَّةُ تَخْرُجُ مِنْ جُحْرِهَا تَلْتَمِسُ رِزْقَه(من لا يحضره الفقيه، ج‏3، ص: 158)

  • ۰ | ۰
  • بازدید [۲۰۰]
  • نظرات [ ۱۰ ]
    • دوشنبه ۲۷ دی ۹۵

    بیماران فراموش شده

    این مطلب را در تویتر منتشرکردم!

  • ۰ | ۰
  • بازدید [۱۹۹]
  • نظرات [ ۱۲ ]
    • يكشنبه ۲۶ دی ۹۵

    وضو

    زیاد خرجی نداره اگه مقید به دائم الوضو بودن باشیم و یا حداقل وقتی قراره دنبال یه کاری بریم با وضو حرکت کنیم! چون ما فقط ظاهر وضو را می‌بینیم و از باطن و آثار آن اطلاعی نداریم؛

    امام صادق عليه السّلام فرمود: هر كس براى حاجتى خارج شود و بدون وضو باشد اگر حاجتش روا نشد كسى را جز خود ملامت نكند.*

    _________________

    * قَالَ الصَّادِقُ علیه السلام:‏ مَنْ ذَهَبَ فِي حَاجَةٍ عَلَى غَيْرِ وُضُوءٍ فَلَمْ تُقْضَ حَاجَتُهُ فَلَا يَلُومَنَّ إِلَّا نَفْسه (من لا يحضره الفقيه، ج‏3، ص: 157)

  • ۰ | ۰
  • بازدید [۲۰۲]
  • نظرات [ ۱۸ ]
    • يكشنبه ۲۶ دی ۹۵

    کرامت

    افراد مؤمن و با تقوا که به درجات معنوی دست می‌یابند با اِذن خداوند متعال این قدرت را پیدا می‌کنند که در صورت صلاح‌دید از راه‌های غیر متعارف مشکلی را حل نمایند؛ به این ماجرا دقت بفرمایید که برای مؤمنین باعث روشن شدن قلب و برای بیمار دلان سبب زیادی مرَض می‌شود؛

    چند نفر از سادات نجف آباد اصفهان به خدمت مرحوم بیدآبادی - اعلی اللّه مقامه آمده و گفتند چشمه آبی که از دامنه کوه جاری می شد و مورد بهره برداری اهالی بود ، چندی است خشکیده و ما در زحمت هستیم ، دعایی کنید تافرج شود.

    آن بزرگوار آیه شریفه : ( لَوْ اَنْزَلْنا هذَالقُرْآنَ عَلی جَبَلٍ... )* را بر رُقعه‌ای نوشته به آن‌ها داده و فرمود اول شب آن را بر قله آن کوه گذارده و برگردید، آنها چنین کردند و چون به خانه خود رسیدند، صدای مهیبی از کوه بلند شد که همه اهالی شنیدند و چون صبح بیرون آمدند، چشمه آب را جاری دیدند و شکر خدای را به جا آوردند**.

    دقت کردیم که خود آقا آن آیه را نوشتند یعنی خود شخص موضوعیت دارد که باید به این نکته توجه داشته باشیم...!

    _______________________

    *لَوْ أَنْزَلْنَا هَٰذَا الْقُرْآنَ عَلَىٰ جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُتَصَدِّعًا مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ۚ وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ (اگر اين قرآن را بر كوه نازل مى‌كرديم، از خوف خدا آن را ترسيده و شكاف خورده مى‌ديدى. و اين مثالهايى است كه براى مردم مى‌آوريم، شايد به فكر فرو روند.)(22/ حشر)

    **منبع داستان؛ داستان های شگفت - آیت الله شهید سید عبدالحسین دستغیب – ص 48

  • ۰ | ۰
  • بازدید [۱۹۵]
  • نظرات [ ۱۷ ]
    • شنبه ۲۵ دی ۹۵